+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم مرداد 1388ساعت 5:23  توسط بهار
|
توی دنیاکسی قدرعاشقی رونمیدونه
عشقا هستن دروغای بی بهونه
عاشقادیگه دلاشون رنگی ازخدانداره
خدایی که عشق اون والاترینه توزمونه
عشق دیگه جایی نداره توی دل ها
هیچکسی درددل عشق خودش رونمی خونه
دل دیگه پاکی ویکرنگی آسمون نداره
آسمونم داره تو تنهایی خودش می مونه
دل که ازقدیما بوده معبدعشق
حالا دیگه معبد مرگ و جنونه .........
چرا دنیا این قدر نامهربونه
که غم وتنهایی تودل بهارم کرده لونه؟!!!!!!!